Omiń nawigację
ukryj

O co chodzi?

Wyszukaj informacje i uzupełnij wybrane pola.

Skorzystaj z własnej wiedzy, poszukaj w książkach lub w internecie.

Sprawdź, czy informacje już uzupełnione są poprawne.

Pamiętaj o podaniu źródeł.

Ławra Peczerska

niesprawdzony
help
zamknij

Oznaczenie stanu

  • Niesprawdzony
    Dane wymagają sprawdzenia i uzupełnienia.
Zabytek dodany społecznościowo
uzupełnij Lokalizacja:

Ukraina, Kyiv city, Kyiv

Lavrska Street 15

zobacz

Data powstania: 1051 rok
Mini-przewodnik

Opis

uzupełnij

Ławra Peczerska (ukr. Печерська лавра, Києво-Печерська лавра) – prawosławny klasztor w Kijowie, siedziba zwierzchnika Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Moskiewskiego. Ławra Pieczerska w Kijowie, najstarszy monaster na Rusi. Historia świątyni sięga połowy XI w., kiedy do Kijowa przybyli fundatorzy ławry i inicjatorzy ruchu monastycznego na Rusi – mnisi Antoni i Teodozjusz. Pierwszy monaster powstał w 1051 roku na naddnieprzańskich stokach – w pieczarach (ukr. печера, peczera – jaskinia, pieczara), od których pochodzi nazwa klasztoru.

W XI w. drugi igumen Teodozjusz wprowadził bizantyjską regułę studycką, która przewidywała życie we wspólnocie klasztornej i oddawanie się nieustannej modlitwie i pracy. Już w XII w. klasztor był uważany za miejsce cudowne i oczyszczające z grzechów. Rozwijało się tu również dziejopisarstwo, powstała tu m.in. Powiest' wriemiennych lat (Powieść doroczna) zwana również Latopisem Nestora, pierwsza kronika ruska. W 1539 w Ławrze pochowano księcia wołyńskiego i starostę winnickiego Eliasza Ostrogskiego.

W 1603 sejm Rzeczypospolitej zwrócił dyzunitom klasztor (zarekwirowany wcześniej prawosławnym na rzecz unitów), gdzie zgodnie z tradycją jego archimandrytę miała wybierać szlachta kijowska i duchowieństwo. Widoki klasztoru, które stworzył Abraham van Westerveld w połowie XVII wieku wskazują, że w tym okresie klasztor był jeszcze całkowicie drewniany. Obszerny opis ławry ogłosił w 1675 Jan Herbinius.

Klasztor został rozbudowany w 2. połowie XVII i w XVIII w., kiedy to rozbudowano poszczególne zespoły sakralne. Zostały one wzniesione w stylu baroku kozackiego, który cechuje znaczna ilość wieżyczek, zdobnych ścian szczytowych i dekoracji, freski na ścianach zewnętrznych, przedstawiające z reguły postaci z historii kraju i Kościoła.

3 listopada 1941 wybuch zniszczył część soboru Zaśnięcia Matki Bożej. Według słowackiej kroniki filmowej eksplozja ta miała miejsce 20 minut po wizycie w Ławrze prezydenta Słowacji Jozefa Tiso. Do dziś trwają spory kto był winny zniszczenia – sowieccy partyzanci, którzy zaatakowali kwaterujące tam wojska niemieckie, czy Niemcy.

W 1990 ławra Peczerska została zapisana na liście światowego dziedzictwa UNESCO.

Po 1991 i uzyskaniu przez Ukrainę niepodległości, władze ukraińskie i niemieckie finansowały odbudowę świątyni. W 2000 metropolita Włodzimierz, zwierzchnik Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej ponownie ją konsekrował.

Obecnie ławra składa się z Ławry Dolnej i Górnej.

Teren Górnej Ławry znajduje się pod zarządem państwowym, a budynki w większości służą jako muzea i sale wystawowe. Wzniesione zostały tu:

  • świątynia katedralna Zaśnięcia Bogurodzicy (sobór Uspeński),
  • cerkiew nadbramna Świętej Trójcy (Troicka), z lat 1106–1108, przebudowana pod koniec XVII w., ufundowana przez Iwana Mazepę,
  • pomieszczenia gospodarcze,
  • drukarnia powstała około 1606,
  • cerkiew Wszystkich Świętych nad bramą Targową z końca XVII wieku,
  • Wielka Dzwonnica z okresu 1731–1744,
  • cerkiew Trapezna pod wezwaniem Antoniego i Teodozego budowana od 1893 do 1895, obecnie główna świątynia eparchii kijowskiej UKP PM,
  • cerkiew Zwiastowania (Błagowiszczeńska) z lat 1904–1905,
  • klasztor św. Michała, (kopuły o łącznej powierzchni 782 m²).

Dolna Ławra została przekazana w zarząd Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej Patriarchatu Moskiewskiego. Składa się z Bliskich i Dalekich Pieczar.

Bliskie Pieczary

W Bliskich Pieczarach znajdują się:

  • cerkiew Podwyższenia Krzyża (Chrestowozdwiżeńska) wybudowana w 1700, w której mieści się wejście do pieczar Antoniego,
  • cerkiew Wszystkich Mnichów Peczerskich zbudowana w 1839,
  • cerkiew Striteńska (Ofiarowania Pańskiego) z 1854 (cerkiew namiestnika Bliskich Pieczar);
  • pod ziemią, znajdują się:
  • cerkiew św. Antoniego,
  • cerkiew Wprowadzenia do Świątyni (Wwedeńska),
  • cerkiew Warłaama.

Plac prowadzący do Dalekich Pieczar

Nad placem prowadzącym do Dalekich Pieczar wznoszą się:

  • cerkiew Narodzenia Bogurodzicy z 1696,
  • Dzwonnica Dalekich Pieczar (zbudowana w 1761),
  • cerkiew Poczęcia św. Anny z lat 1809–1811, gdzie znajduje się wejście do pieczar św. Teodozjusza.

Dalekie Pieczary

W Dalekich Pieczarach pod ziemią znajdują się trzy świątynie:

  • cerkiew Zwiastowania z czasów Teodozjusza,
  • cerkiew św. Teodozjusza,
  • cerkiew Narodzenia Pańskiego,
  • siedziba metropolity Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej, który zgodnie z dawną tradycją ukraińską jest także przełożonym Ławry Peczerskiej,
  • Kijowska Akademia Duchowna i seminarium duchowne.

Podziemia ławry

W podziemiach ławry pochowani zostali m.in.:

  • Teodozjusz Pieczerski – przełożony i fundator klasztoru,
  • pierwszy kijowski metropolita Michał,
  • święty lekarz i ikonograf Alipiusz,
  • kronikarz Nestor,
  • Ilia Muromiec,
  • książę Konstanty Ostrogski hetman wielki litewski,
  • głowa kniazia Włodzimierza Świętego,
  • ukraińscy hetmani, wojewodowie kijowscy, metropolici, arcybiskupi, biskupi. 
Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%81awra_Peczerska

Ciekawostki, legendy, anegdoty

Główna relikwia Ławry

Główną relikwią Ławry stała się słynąca cudami ikona Zaśnięcia, którą przywieźli w 1073 roku mistrzowie bizantyjscy. Według podania wręczyła ją Grekom sama Bogurodzica z kościoła Zaśnięcia na Blachernach w Konstantynopolu.

Źródło: http://www.ms.ecclesia.org.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=309&Itemid=104

Legenda kijowska z Pateryka pieczerskiego

Budowie soboru towarzyszyły nadzwyczajne cuda. Stara legenda kijowska z Pateryka peczerskiego (kroniki) opowiada, że Wareg Szymon, wygnany z ojczyzny, skierował się na Ruś. Podczas podróży morskiej rozszalała się burza, a on zobaczył na niebie nieznaną mu cerkiew i usłyszał głos: „Oto cerkiew, która zostanie zbudowana na cześć Matki Bożej i gdzie ty będziesz pochowany". Potem, służąc u książąt kijowskich, Szymon jeszcze kilka razy miał takie widzenia. Opowiedział o nich Antoniemu, który postanowił wykonać wolę Bożą. Ściągnięto mistrzów z Bizancjum. W przywiezionym przez nich planie przyszłej świątyni Szymon rozpoznał cerkiew ze swych widzeń. Miejsce dla soboru Uspienskiego, zgodnie z Paterykiem peczerskim, wskazał cud - pewnego ranka pokryło się ono rosą, chociaż gdzie indziej było sucho; następnego dnia miejsce to było całkowicie suche, chociaż wszędzie obok leżała rosa. Mnisi Antoni i Teodozy odczytali to jako wolę Bożą. W 1089 roku została ukończona budowa peczerskiej cerkwi Zaśnięcia Bogurodzicy. Założyciele Ławry nie doczekali zakończenia prac - Antoni zmarł w 1073 roku, gdy wmurowano kamień węgielny pod budowę świątyni, a Teodozy - w 1074 roku.

Źródło: http://www.ms.ecclesia.org.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=309&Itemid=104

Aplikacje dla turysty dla zabytku

Stwórz aplikacje „Dodaj alert” dla tego zabytku:

Stwórz aplikacje dla turysty

Podgląd wygenerowanej aplikacji

Ładuję podgląd widgetu…
Wystąpił błąd podczas ładowania poglądu.

Wygenerowany kod do wstawienia na stronę

To jest gotowy kod do wstawienia na stronę, wygenerowany dla wybranego przez Ciebie zabytku. Wystarczy go skopiować i umieścić w odpowiednim miejscu na Twojej stronie.

Tagi, kategorie

Alerty

Wiesz, że obiekt wymaga opieki?
Zaalarmuj!

zgłoś, że zabytek nie istnieje

Ważne daty

  • 1990 rok - ławra Peczerska została zapisana na liście światowego dziedzictwa UNESCO

Dokumenty
urzędowe

Dysponujesz dokumentacją, którą możesz legalnie udostępnić innym?
Załącz pliki tutaj.

Twórcy profilu

  • a.aleksandrowa

Otwarte Zabytki to projekt prowadzony przez Centrum Cyfrowe Projekt: Polska.

Centrum Cyfrowe Projekt: Polska, ul. Andersa 29, 00-159 Warszawa

Projekt finansowany ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Muzeum Historii Polski w ramach konkursu Patriotyzm Jutra, ze środków finansowych otrzymanych od Ministerstwa Spraw Zagranicznych w ramach konkursu na realizację zadania „Współpraca z Polonią i Polakami” za granicą, ze środków Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej, ze środków Fundacji Współpracy Polsko-Niemieckiej oraz ze środków CEE Trust.

Patron
Narodowy Instytut Dziedzictwa Dojrz@łość w sieci
Patroni medialni
Histmag Szkoła z klasą 2.0 Amerykański Portal Polaków
Partner merytoryczny
Towarzystwo Inicjatyw Twórczych Fundacja Rowzoju Społeczeństwa Informacyjnego PTTK Ośrodek Karta Projekt Polska Fundacja Orange MyViMu.com - Moje Wirtualne Muzeum Centrum Edukacji Obywatelskiej HISTORIA.org.pl Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze Zamki Gotyckie
Grantodawcy
Muzeum Historii Polski Patriotyzm Jutra Ministerstwo Spraw Zagranicznych CEE TRUST - Trust for Civil Society in Central and Eastern Europe Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej Fundacja Współpracy Polsko-Niemieckiej Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego