Omiń nawigację
ukryj

O co chodzi?

Wyszukaj informacje i uzupełnij wybrane pola.

Skorzystaj z własnej wiedzy, poszukaj w książkach lub w internecie.

Sprawdź, czy informacje już uzupełnione są poprawne.

Pamiętaj o podaniu źródeł.

Pałac/Klasztor w Sucharach

niesprawdzony
help
zamknij

Oznaczenie stanu

  • Niesprawdzony
    Dane wymagają sprawdzenia i uzupełnienia.
Zabytek dodany społecznościowo
uzupełnij Lokalizacja:

Suchary, gmina Nakło nad Notecią, powiat nakielski, województwo kujawsko-pomorskie

zobacz

Data powstania: 1906 rok
Mini-przewodnik

Opis

uzupełnij

Opis

Budynek wzniesiony jest na miejscu wcześniejszego, mniejszego dworu. Jego frontową elewację zwrócono ku podjazdowi. Wymurowany jest z cegły na wysokim kamiennym przyziemiu i otynkowany. Wybudowany na planie prostokąta ze słabo zarysowanymi ryzalitami w elewacji płd. i zachodniej. Południowa elewacja, mimo że na pozór wygląda jak boczna, w rzeczywistości stanowi elewację frontową. Tu umieszczone jest główne wejście do pałacu. Znajdują się tu dwa proste okna, nad nimi łuki odciążające. Stare ozdobne drzwi ozdobione są niewielkim portalem. Nad nimi oeil-de-beuf z ozdobną kratą. 
Najwyższą kondygnację oddziela od pozostałych ozdobny gzyms, okna są tu proste, dwuskrzydłowe. Ryzalit został wyeksponowany poprzez zwieńczenie go frontonem. Elewacja zachodnia, skierowana na staw jest najciekawszą architektonicznie częścią pałacu. Różnej wielkości okna, gzyms cokołowy oraz brak symetrii zaowocowały ciekawym efektem wizualnym. W jej lewej części znajduje się podwójny ryzalit i węższa część na planie półkola zwieńczona balkonem. W partii wyższej na pow. półkolistej absydy zamieszczono lizeny i w ten sposób uzyskano podział na trzy pola. W dwóch skrajnych umieszczono wąskie okna, a środek wypełnia nisza z umieszczonym tam krucyfiksem. Ciekawa jest część okien z trzeciej kondygnacji, porte-fenetre, czyli sięgających do poziomu podłogi z zamykającym łukiem i podziałem ramy wewn. okna. Dodatkowym elementem zdobiącym jest balustrada z artystycznymi tralkami. Ciekawostką elewacji wschodniej są podziały ściany za pomocą zróżnicowania otworów okiennych, zarówno w poziomie, jak i w osi, wprowadzając odrobinę \\\"barokowego zamieszania\\\", mimo iż architektura pałacu nie nawiązuje do baroku. W latach 30-tych XX w. pallotyni wprowadzili szereg zmian do architektury pałacu. Przed przebudową np nie było partii mieszkalnego poddasza, nad ryzalitem nie było frontonu, tylko największa lukarna. Forma dachu przed przebudową nawiązywała do dawnej tradycji dworów polskich.

Opracował: tekst: Marek polskiezabytki.pl 2011

Źródło: http://www.polskiezabytki.pl/m/obiekt/1336/Suchary/

Ciekawostki, legendy, anegdoty

Historia

Historia

Pałac z 1906 r.
Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z XIV w. W dokumencie z 1385 r. czytamy o zawarciu porozumienia w spr. osady Czuchery między Albertem, dziedzicem Samsieczna, podkreślającym swoje prawa do Suchar, a Janem - opatem byszewskim. Kolejna wzmianka pochodzi z 1403 r. kiedy w źródłach pojawił się \\\"Andrzej Klepacz de Suchari \\\"(z Suchar). W 1450 r. wsią zarządzał niejaki Pakosh, później jego syn - Andrzej de Cuchary, mąż Agnieszki, nazywanej \\\"de Gywanki\\\". W 1469 r. Jan z Górki, burgrabia nakielski Bolesta (de Piotrowicze), Bartosz Tupadlski, Andrzej Czurlej oraz Elżbieta, jego bratanica oddawali swoje części w Sucharach Piotrowi Mieszkowskiemu za 25 grzywien. Następnie były własnością Stefana Gałczyńskiego i jego żony Katarzyny, córki Mikołaja Wituńskiego. W XV w. były już znacznym majątkiem i posiadały co najmniej kilku właścicieli, m.in. Anna ze Strzelewa, Bieniasz Kaszycki. W 1537 r. Mikołaj Kaszycki podzielił majątek na dwie części dla synów Tomasza i niepełnoletniego jeszcze Jana. Tomasz z kolei podzielił majątek pomiędzy synów Jana i Stanisława. W 1575 r. Tomasz otrzymał w dzierżawę pustki w Sucharach i Samsieczynku, należące do jego bratanków. Skwitował on Jana Czucharskiego z dzierżawy tych części. Tenże Jan ożenił się z Katarzyną z Siedleckich. Ich dzieci przejęły później większość dóbr. W 1611 r. sprzedał majątek bratu Piotrowi, który ożenił się w 1614 r. z Jadwigą Włosinowską, która wniosła w posagu Janowiec (wielkopolski). W 2 poł. XVII w. właścicielem został Marcin Cucharski i jego żona Konstancja. Jej syn, Darzbóg Cucharski sprzedał majątek Mariannie z Kosiczyna i jej córkom - siostrom Ostrowskim. 9 lat później siostry sprzedały Suchary za 15 tys. zł. Hiacyntowi Cucharskiemu. Kolejnym właścicielem był Jan Cucharski, potem Paweł Czapski, następnie Mikołaj Szawroński, Jan Zapalski i Antoni Jan Szczodrowski, który sprzedał wieś synowi Wojciechowi za 25 tys. zł. Później większą część majątku sprzedano Jerzemu Andrzejowi Grabowskiemu. Jednym z kolejnych współwłaścicieli był Konstanty Dąbrowski, potem Ignacy Wiesiołowski i Barbara Szczodrowska. W 1772 r. już pod pruskim zaborem dobra należały do Wojciecha Dembińskiego. Nie wiadomo z jakich przyczyn Dembińscy stracili majątek pod koniec XVIII w. na rzecz Schlieperów, którzy byli tutaj do ok. 1860 r. Następnie gospodarzyła tu rodzina Falkenberg, pochodząca z Chobielina, a po nich Otto Gessert, który powiększył majątek do 624ha (1913 r.), nie licząc obszarów leśnych. W okresie międzywojennym przebywali tu wojskowi, m.in. Aleksander Litwinowicz, (późniejszy gen. brygady), mjr Stefan Załęski i inni. W 1921 r. pałac nabyli od Urzędu Osadniczego w Poznaniu pallotyni. Do przyznania tego domu pallotynom przyczynił się ówczesny prymas Polski, kard. Edmund Dalbor. Dom służył różnym celom polskiej Prowincji księży pallotynów. Było tu między innymi gimnazjum i dom rekolekcyjny. Podczas okupacji dom zajęli Niemcy. Od sierpnia 1945 w Sucharach mieścił się nowicjat kleryków i braci, w latach 1946-1947 - studium filozofii i teologii, a do września 1951 r. - nowicjat braci. Od 1951 r. do 1991 r. dom w Sucharach był domem nowicjackim Sióstr Pallotynek. We wrześniu 1991 r. do Suchar wrócili pallotyni.

Źródło tekstu: http://www.polskiezabytki.pl/m/obiekt/1336/Suchary/

Aplikacje dla turysty dla zabytku

Stwórz aplikacje „Dodaj alert” dla tego zabytku:

Stwórz aplikacje dla turysty

Podgląd wygenerowanej aplikacji

Ładuję podgląd widgetu…
Wystąpił błąd podczas ładowania poglądu.

Wygenerowany kod do wstawienia na stronę

To jest gotowy kod do wstawienia na stronę, wygenerowany dla wybranego przez Ciebie zabytku. Wystarczy go skopiować i umieścić w odpowiednim miejscu na Twojej stronie.

Tagi, kategorie

Alerty

Wiesz, że obiekt wymaga opieki?
Zaalarmuj!

zgłoś, że zabytek nie istnieje

Ważne daty

Wpisz najważniejsze daty z historii obiektu wraz z krótkim opisem.

Dokumenty
urzędowe

Dysponujesz dokumentacją, którą możesz legalnie udostępnić innym?
Załącz pliki tutaj.

Twórcy profilu

  • Researching_H2.0

Otwarte Zabytki to projekt prowadzony przez Centrum Cyfrowe Projekt: Polska.

Centrum Cyfrowe Projekt: Polska, ul. Andersa 29, 00-159 Warszawa

Projekt finansowany ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Muzeum Historii Polski w ramach konkursu Patriotyzm Jutra, ze środków finansowych otrzymanych od Ministerstwa Spraw Zagranicznych w ramach konkursu na realizację zadania „Współpraca z Polonią i Polakami” za granicą, ze środków Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej, ze środków Fundacji Współpracy Polsko-Niemieckiej oraz ze środków CEE Trust.

Patron
Narodowy Instytut Dziedzictwa Dojrz@łość w sieci
Patroni medialni
Histmag Szkoła z klasą 2.0 Amerykański Portal Polaków
Partner merytoryczny
Towarzystwo Inicjatyw Twórczych Fundacja Rowzoju Społeczeństwa Informacyjnego PTTK Ośrodek Karta Projekt Polska Fundacja Orange MyViMu.com - Moje Wirtualne Muzeum Centrum Edukacji Obywatelskiej HISTORIA.org.pl Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze Zamki Gotyckie
Grantodawcy
Muzeum Historii Polski Patriotyzm Jutra Ministerstwo Spraw Zagranicznych CEE TRUST - Trust for Civil Society in Central and Eastern Europe Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej Fundacja Współpracy Polsko-Niemieckiej Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego